....tego koszmaru nie da się ot tak zapomnieć, wymazać , obudzić się ze złego snu - to będzie z nami zawsze. Jednak proszę Boga, żeby słońce dla nas świeciło coraz jaśniej, jaśniej i jaśniej...........zawsze będziemy kochać naszego Wojtusia i zawsze pamiętać...

....Chciałabym Monii żeby nam to pomogło przetrwać.Codziennie odwiedzam grób Syna a Twojego Brata i codziennie płacze i codziennie widze mężczyzne który modli się nad grobem żony, gdy przeczytałam date jej śmierci -doszłam do wniosku, że płakać będe już do końca swoich dni...

Madziu kochana ponownie próbowałam coś naskrobać na Twoim blogu, z nadzieją, że tym razem mi się uda...
I chyba znowu nic pojawia mi się tylko biała strona po zaakceptowaniu wpisu...
Zostawiłam u siebie komentarz do Ciebie, bo w księdze nie przyjął mi tyle znaków...
Jestem z Tobą

[COLOR=red][B]Dziekuję Kasiu
Ja będę u Niego w poniedziałek...tak bardzo mi Go brakuje...
Czasami mam ochotę iść do Niego a jestem tak daleko

[SIZE=1][SIZE=2]Monisiu Słońce nie miałam,takiej sytuacji....Nawet Ci zazdroszczę bo wychodzi na to,że zostało Ci pokazane,że Wojtuś jet szczęśliwy....Dostałaś odpowiedz na swoje pytanie....Ty pytasz i prosisz Pana Boga...a ja starciłam wiarę i nie umiem jej odzyskać....
Przytulam Cię z acłego serducha
Całuję****
Magda

Monisiu, nigdy nie zapomnę Twojego Brata Wojtka a mojego sąsiada i kolegę, zawsze uśmiechniętego i wesołego, człowieka który nie przeszedł obok ciebie obojętnie. Pamiętam nasze ostatnie spotkanie (mieliśmy razem zrobić grila) i ostatnią rozmowę jak się później okazało. Był szczęśliwy,miał przecież takie realne plany na przyszłośc, mówił nam o tym. Byłam u niego przedwczoraj, pogadaliśmy i jak to zawsze było zapaliliśmy papierosa.
Założenie bloga było dobrym pomysłem.